Τα λαϊκά παραμύθια μέσω των  θεμάτων–υποθέσεων που αναδεικνύουν συμβάλλουν στην οικοδόμηση χαρακτήρων με ποιοτικά χαρακτηριστικά καθώς μεταφέρουν θετικά μηνύματα καθολικής και οικουμενικής αποδοχής από τις κοινωνίες του χτες στην αβέβαιη πραγματικότητα του σήμερα. Η αναζήτηση νοημάτων και η βελτίωση των ατομικών και κοινωνικών σχέσεων υπήρξε ανέκαθεν μια πορεία ανακάλυψης και μύησης στην πορεία του ανθρώπου προς την αυτογνωσία και την ωριμότητα.

Ιδιαίτερα στη σύγχρονη εποχή ο θεσμός της εκπαίδευσης περνά από μια κλιμακούμενη διαδικασία αμφισβήτησης και κρίσης. Οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται στη θέση των ανθρώπων, που πρέπει να γεφυρώνουν χάσματα και να ισορροπούν μέσα σε δύσκολες συνθήκες, κρατώντας αποστάσεις και συμφιλιώνοντας τόσο αντιθέσεις όσο και προσωπικότητες, αλλά και συμπεριφορές οι οποίες βάλλονται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα υποχρεούνται να εξασκούν το διδακτικό τους έργο. Η πολυπολιτισμική σύνθεση του νέου σχολείου επίσης συμβάλλει στη δημιουργία αγκυλώσεων και δυσκολιών στην επικοινωνία και στην αποδοχή της μαθητικής συμπόρευσης και ενδοσχολικής συμβίωσης με πιθανές μελλοντικές κοινωνικές αντανακλάσεις.

Τα λαϊκά παραμύθια ως υλικό-φορέας πολιτισμού, σοφίας, και καταστασιακών προσομοιώσεων  που έχει μια πολυεπίπεδη λειτουργία, παρέχουν τη δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς να τα χρησιμοποιήσουν μέσα από την παιδαγωγική τους προσέγγιση ως ένα βοηθητικό διδακτικό εργαλείο, ως μέσο διαχείρισης συναισθημάτων και επίλυσης προβλημάτων. Αναδεικνύουν με τον τρόπο αυτό τα λαϊκά παραμύθια ως ένα πολύτιμο μέσο παρέμβασης στη σχολική ζωή  και τροποποίησης της ατμόσφαιρας της τάξης, σεβόμενοι το λαϊκό συλλογικό φαντασιακό μέσα από την προσωπική ποιητικότητα του προφορικού αφηγητή.